
တစ္ေန႕တစ္လံ ပုဂံ ဘယ္ေျပး မလဲ ဆိုတဲ့ စကားစု တစ္ခုကို ၾကားသိ မွတ္သားဖူး ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီအသုံး အႏႈန္း ဟာ ႐ုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ျမင္သာ ထင္သာတဲ့ ကိစၥေတြ အတြက္ စံႏႈန္း သတ္မွတ္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အေတြး အေခၚေတြမွာေတာ့ ႐ုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ ရလဒ္ေတြ အတြက္ ေမြးျမဴရတာေတြ၊ ယုံၾကည္ သက္၀င္ ရတာေတြ၊ ေစာင့္ထိန္းရတာေတြ၊ အားထုတ္ ႀကိဳးပမ္းဖို႕ အားတင္း အရွိန္ယူတာေတြနဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္ အေျခအေနကို စိတ္ရဲ႕ျပဴတင္းေပါက္ကေန ေခါင္းျပဴ ၾကည့္ရတာေတြ လုပ္ၾကရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း စိတ္ရဲ႕ျပဴတင္းေပါက္ကို ေမွ်ာ္လို႕ၾကည့္ၾကစို႕…….
ေပ်ာ္ရႊင္ၿငိမ္းခ်မ္း စိမ္းလန္းတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေမွ်ာ္လင္မိတယ္ ေတာင္းတမိတယ္ ။ ရာသီဥတုရယ္ ပတ္၀န္းက်င္ ဆိတ္ၿငိမ္မႈတြရယ္ ေသာကမရွိမႈရယ္ ကင္းစင္ေနေသာ ဒုကၡရပ္၀န္းေတြ အျပင္ဘက္ရယ္ေတြကို တမ္းတမက္ေမာ ၾကတာကေတာ့ လူအမ်ားစုပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒီခံစားခ်က္ေတြကို အကြက္က်က် အစီအစဥ္တက် အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ေတာ့ စဥ္းစားစီစဥ္တဲ့သူက နဲေနတတ္တာေတာ့ သဘာ၀ လို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ေသာကေတြ ေဒါသေတြ ေမာဟေတြရဲ႕ ၀ဲဂယက္ကို အားအင္ကုန္ခမ္းေအာင္ ကူးခတ္ ႐ုန္းကန္ေနၾကရတာ ျဖစ္မယ္လို႕ စဥ္းစားမိတာက အမွားတစ္ရပ္ျဖစ္ခဲ့ရင္.............
အသက္ေတြႀကီးလာတာနဲ႕အမွ် တရားေတြ စုေစာင္း တယ္ ဂုဏ္နဲ႕ ေၾကနပ္ခ်င္ တတ္ၾကတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ ကို ပိုဂ႐ုထားတတ္ လာၾကတယ္။ ပိုင္ဆုိင္ခ်င္တာေတြကို ေပးဆပ္တယ္ဆိုတဲ့ အသုံးအႏႈန္း ေတြနဲ႕ ကုစားတတ္ၾက တယ္။ စေတးမွန္း မသိ စေတးလိုက္ရတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ ကို ျဖစ္သင့္လို႕ ျဖစ္တာပါလို႕ မွတ္ခ်က္ခ်တတ္ၾကတယ္။ ေမွာင္တာနဲ႕ မိုက္မဲတာကို အတူလို႕ ခံယူဖို႕ ၀န္ေလးေန တတ္ၾကတယ္။ ေလာကနိယာမေတြကို အသစ္အဆန္း အသုံးအႏႈန္းေတြနဲ႕ တန္ဆာဆင္တတ္လာ ၾကတယ္။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေမတၱာနဲ႕ တိုင္းတာလိုက္တာပါ ႐ိုးသားမႈဟာ ဘ၀ရဲ႕ အရွင္သခင္ပါလို႕ တိုင္တည္မႈေတြ ျပဳတတ္ လာၾကတယ္။ ဘယ္လိုအေျခအေနေတြကို ေရာက္ရွိေနပါေစ ခံစားခ်က္၊ ခံယူခ်က္နဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ထပ္တူက် ေနဖို႕ကေတာ့ အေရးႀကီးဆုံးလို႕ မွတ္ယူၾကတာပါပဲ။
ဘုရားစင္ဆိုတာ ဘုရားသခင္ကို ရည္ေမွ်ာ္မွန္းၿပီး ကိုးကြယ္ရာ ႐ုပ္၀တၳဳ အေဆာက္အဦပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားစင္ ကို ၾကည္ညိဳဖြယ္ ေလးစားဖြယ္ အေလးထားဖြယ္ျဖစ္ေအာင္ ျပင္ဆင္ထားဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္သာဆိုရင္ ဒီလို ဘုရားစင္ မ်ဳိးေလးနဲ႕ ၾကည္ညိဳ ကိုးကြယ္မယ္လို႕ စိတ္ကူးထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဂ္ ကို လာေရာက္လည္ပတ္ၾကတယ္ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းမ်ားကိုလည္း ဘုရားသခင္ကို ရည္မွန္းၿပီး ဘုရားစင္ကို ၾကည္ညိဳ သဒၶါတရား ပြားမ်ားေအာင္ စီစဥ္ဖန္တီးၾကပါလို႕ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို မလုပ္ျဖစ္ခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ အလုပ္ေတြ မ်ားေန တာရယ္....ေနာက္ ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ စုစည္းလုိ႕ မရတဲ့ အေတြးမွ်င္တန္းေတြရယ္ေၾကာင့္ အရွိန္တန္႕ ေႏွးေကြးခဲ့ရတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ရင္ထဲမွာရွိတဲ့ အျဖစ္သနစ္ေတြရယ္ အပိုင္းအစအျဖစ္ ေၾကမြ အက္ကဲြခဲ့ရတဲ့ ခံစားခ်က္ အတိတ္ပုံရိပ္ေတြရယ္ကိုေတာ့ ေသသပ္ က်န လွပစြာ တင္ျပလိုတာလည္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ထိပ္ဆုံးက အဓိက ဆႏၵ တစ္ခုပါ။ ေအာင္ျမင္ျခင္းနဲ႕ ဆုံး႐ႈံးျခင္းၾကားက အခ်ိန္ေတြမွာ မွိန္းေမာ ယစ္မူးေနေစတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ အနံ႕အသက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ျမတ္ျမတ္ႏိူးႏိူး တြယ္တာ ခဲ့ဖူးတယ္။ အတင္း ဆုပ္ကိုက္ ဖက္တြယ္ဖို႕လည္း ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ရလိုက္တဲ့ လက္ဆုပ္ လက္ကိုင္ျပစရာေတြကေတာ့ ရြံရွာျဖင္း စက္ဆုပ္ ျခင္းနဲ႕ ခါးသီးတဲ့ အၾကည့္႐ုိင္း႐ိုင္း ေတြရယ္သာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဘယ္လို ဘယ္ပုံ ျဖစ္ခဲ့ ေတြ႕ခဲ့ ခံစားခဲ့ ေက်ာ္လႊားခဲ့ ပါေစ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ တစ္ဖက္သားအတြက္ အားလုံးအတြက္ ဆိုတာေတြနဲ႕ ေ၀းကြာလွတဲ့ က်ဥ္းေျမာင္းက်ပ္တည္း ေသာ အျမင္ေတြရွိရာကို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ ရင္နင့္စြာ ခ်ဥ္းကပ္ တိုး၀င္သြားပါ ေတာ့မယ္။ အားလုံးကို နားလည္ပါရေစ........ အားလုံးကို စာနာတတ္ပါရေစ....... အားလုံးကို အျမင္ရွင္းပါရေစ............