ဒီလိုနဲ႕ပဲ ကုန္လြန္သြားတဲ့အခ်ိန္ေတြကို ေက်ာ္လြန္ျဖတ္သန္းရင္း ရင္ထဲက စကားေတြကို မေမ့မေလ်ာ့ ကိန္း၀ပ္ခံစားခဲ့ရတယ္။ အေတြးထူထူေတြၾကားမွာ ေအးေအးလူလူေနခ်င္တယ္လို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထင္မွတ္ မွားခဲ့တာလည္း ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ စေတးခဲ့တဲ့ သူ႕အခ်စ္ကို မက္မက္ေမာေမာ တြယ္မက္မွားခဲ့တဲ့ ကိုယ့္အျဖစ္ကို ရင္နင့္နင့္နဲပဲ အျပစ္တင္မိေလခဲ့ ျပန္တယ္။ ဒီအေၾကာင္းေတြက မေတြးဘဲလည္း ေခါင္းထဲကို ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် ၀င္လာလာေနေတာ့ အေျခခံအေၾကာင္း တရားကေတာ့ျဖင့္ သူ႕အခ်စ္နဲ႕ ကိုယ့္ေမတၱာ ထာ၀ရ ေပါင္းဆုံရာေနရာ တစ္ခုကို မွတ္မွတ္သားသား ေမွ်ာ္လင့္မိတဲ့ မသိစိတ္ေၾကာင့္သာလို႕ တစ္ကိုယ္တည္း ျပန္လည္ အားေပးႏွစ္သိမ့္မိျပန္တယ္။ ေၾသာ္ကံၾကမၼာအလွည့္အေျပာင္း မေကာင္းလို႕ဘဲလို႕ ပုံခ်ခဲ့တဲ့ ကိုယ့္အေတြး ကိုယ့္အျမင္ ထာ၀စဥ္အမွန္တရားဘက္က ရပ္တည္လို႕ အခ်စ္နဲ႕ အျပစ္ သူသာ ကိုယ္သာ အားၿပိဳင္ၾကရင္း ခုေတာ့ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလုံးသား အမုန္းတရားေတြေအာက္မွာ ျပားျပားေမွာက္ခ၀ပ္ေညာင္းလ်က္ ေပါ့...........
Saturday, May 9, 2009
အမုန္းတရားေအာက္က ႏွလုံးသား
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment